@ tilt ω !

μην περιμένεις απόψε σοφά πράγματα από μένα \ απόψε είναι η αντίστροφη επέτειος του θανάτου μου [δεν ξέρω πως είναι το αντίστροφο του ‘γενέθλια’] \ απόψε….ιηφιφειφδηηνψνψβδοιξβψβσηφψ και γενικώς αυτά !!!! το νερό στον ηλιακό δε ζεσταίνεται πια – ποιος χέστηκε – αλλά κατά τ’ άλλα \ καλά ! ε, να μην πολυλογώ αλλά το ΜΟΝΟ σίγουρο είναι πως θα πεθάνω \ παρόλο που το είχα σίγουρο πως όλοι οι άλλοι θα πεθάνετε αλλά τελικά αυτό που συνειδητοποιώ είναι ότι τελικά κι εγώ θα πεθάνω και σήμερα είναι το μιγαδικό μνημόσυνό μου ! καλώς . θα φάω απ’ τα κόλλυβά μου , ουίσκι και κόλλυβα <super> xo !  Έκαψα το λαιμό της Ιωάννας \ δε λέω ψέματα \ έχω πάψει να λέω ψέματα από πρώτη πρώτου του σωτηρίου κτλ. \ όντως τον έκαψα με το τσιγάρο μου \ δε λέω να το κόψω το γαμημένο\ αλλά \\ πες μου \\ έχω πιο πιστό σύντροφο; δεν απαντάς ε; \\ μην απαντάς. Έλεγα ότι έκαψα το λαιμό της Ιωάννας μου \ χωρίς να το θέλω \ πόνεσε το καημένο \ πόνεσα κι εγώ \\κι άλλο \\ αλλά ποιος χέστηκε; Κανείς \ μόνο το μικρό μου που πόνεσε με κάνει να κλαίω \ να! λέω ψέματα \ γαμώτο \  κι άλλα με κάνουν να κλαίω \ αλλά επιμένω: ποιος χέστηκε; \ ο δις \ χο ! \ η ισημερία που πέρασε \ πέρασε \ πέρασε ] πάει \ τώρα η μέρα ημέρα άρχισε να μεγαλώνει σαν το σκοτάδι που απλώνεται στα μάτια\ τώρα που το θυμήθηκα…. πόσον καιρόν έχω να φάω αυγά μάτια\ εγώ ειμί ωόν \\ κλούβιο\\  κλούβιο \ κλούβιο \ κατά τ’ άλλα; καλά \ καλά \ να ζήσετε να με θυμάστε\ λέμε και καμιά μαλακία για να περάσει η ώρα \ είπε ο λαγός. Θα παίξω τζόκερ μεθαύριο \ κάθε μεθαύριο ψάχνω την τύχη μου \ που έχασα σήμερα \ σήμερα είναι μια άλλη μέρα \ σιγά το νέο \ θα μου πεις\ σιγά τον νέον θα σου πιω\ απόψε \ το φεγγάρι \ ναι\ νια νια νια νιαρρρρρρρρρρρρρρρρρρ\ χο και ξανά χο! \  απόψε  \ απόψε λέω να κάψω εκείνα τα ρημάδια τα μοσχολίβανα με άρωμα πορτοκάλι \ είναι νομίζω η κατάλληλη περίσταση.- τελεία και πάυλα ΑΕΚ κτλ…. πεθαίνω την ώρα που αστειεύεσαι με τη γ στο φμ…. \ δε βαριέσαι δεν πειράζει \ γεια σου ρε Μούτση με τα ωραία σου\ αυτά γι απόψε\ αύριο μη χάσετε το νέο επεισόδιο της σειράς που αγαπήσατε: «ο ξεφτίλας» \ σε χρόνο παρατατικό μέλλοντα . χο !

ερωτημ@ολόγιο.Ι

-ερώτημα 1^ον: Επί πόση ώρα καίγεται ένας απελπισμένος άντρας;

-ερώτημα 2^ον: Πόσες kcal εκλύονται κατά την καύση;

-                   2α. υπάρχει διαφορά αν είναι ζωντανός ή νεκρός;

-ερώτημα 3^ον: Πόσες θερμίδες χρειάζονται δύο μικρά παιδιά ημερησίως;

~

τα υπόλοιπα είναι κληρονομικά ζητήματα

-συμβολαιογραφικής υφής-

που με αφήνουν παγερά αδιάφορο επίσης

το τρίτο στοιχείο

του Οδυσσέα Ξένου

 

σενάπμακ

του Οδυσσέα Ξένου

Όπως μ’ αρέσει \\ σκέτο \\ πίνω τον πρωινό καφέ μου \

αχάραγα \ μόνος \\ Δεκεμβριανές τρίαινες \  με κρατούν

ξύπνιο\μέχρι την ευεργετική επίδραση της καφεΐνης \

Όπως μ’ αρέσουν \\ σκέτα\\ τα τσιγάρα φτιάχνουν διαμπερή

φαντάσματα \\ εκτός κι εντός με αντιστρόφως παραμορφωτικές

ιδιοσυγκρασίες\ έτσι που η εξάχνωση εκτός \

και η στερεοποίησή τους  εντός\ να γεμίζουν την αποθήκη \

με πράγματά σου

-

Δεν σε ξυπνώ \ γυρίζω προσεκτικά τις σελίδες του βιβλίου μου

\\ χάνομαι στις λέξεις που μου χάρισες\\ προφέρω σενάπμακ \

όσες φορές χρειαστεί γύρω στις επτά \ μ’ αρέσει να σου ρίχνω

κλεφτές ματιές έτσι όπως τα βλέφαρά σου κρύβουν δυο κόσμους\

μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα πλάι μου \

Κάτω από το εφηβικό σου πάπλωμα \ ταξιδεύεις\

και μου χρεώνεις τα εισιτήρια \ στο κέντρο \ στα προάστια \

πίσω απ’ το βουνό\ στις διαδοχικές αυλές των ερειπίων της Πομπηίας

-

Περιμένω\\ αιώνες\\ μέχρι το χάδι απ’ τα ακροδάχτυλα στα πλήκτρα

\\ με τον αέρα \ με το φως \ και με ξενυχτισμένα ηλεκτρόνια\\

να γεμίσει με πορτοκαλί αχλή τους αστιγματικούς φακούς \

-

«Καλημέρα μωρό μου»

ερωτικός τρόπος ια’ – μιγαδικοί αριθμοί

του Οδυσσέα Ξένου

αντιφεγγίσματα

διαδοχικών ανακλάσεων

ψιμυθιώνουν τις εντυπώσεις

στην είσοδο του δάσους

που έκρυβε αιώνες

το παλάτι

της Ωραίας Κοιμωμένης

-

ο τροπικός πολιορκητικός κριός

στις παραδόσεις των εορτών

προσθέτει ακόμα μία

-

με ανοιχτά φύλλα στο τραπέζι

οι παίχτες αλλάζουν τη διανομή

σε δοκιμαστικούς σωλήνες \

καμινέτα \ ζυγαριές ακριβείας

τα ρέστα τους

-

αλχημείες έξω απ΄ τις πέτρες

εκφυλίζουν τη διαφορά

σε γοητευτικές ενότητες

\\ παραλληλίες ηδονικών

εγκολπώσεων στο χάρτη

των απρόσιτων όρμων \\

-

ζιζανιοκτόνα

\\ χωρίς επίδραση

στις λιβελλούλες

και στις αράχνες\\

πριμοδοτούν τις ιεραποστολές

στις παρθένες περιοχές

του κάτω Αμαζωνίου

-

ύστερα, γράφοντας

για υπόκωφες σχέσεις

στα πρακτορεία

σκέφτομαι τα γκισέ

στη C-bank

ένα δάΚρυ – (κι ένα σχόλιο)

του Οδυσσέα Ξένου

 

ένα γράμμα \ μιας υποσημείωσης \ αυτό ήμουν

γύρω μου \\ λέξεις \ κι άλλες λέξεις \ κι άλλες\ κι άλλες

μπάφιασα \ δεν καταλάβαινα τίποτα \ λατινικά \

γερμανικά \ ινδικά \ αραβικά \ λεπτομέρειες :

ούτε τα ελληνικά δεν καταλάβαινα

\ ένιωθα όμως \ πίστεψέ με ένιωθα

\\ ψευδαισθήσεις του μεγαλείου\

η μοναδικότητα είναι σκληρό αφροδισιακό \\

\\τοξινώνουν τα μύχια \ οι εξαρτησιογόνες ενδορφίνες \

τότε που από τόμο ολόκληρο \αγνοείς τα υπόγεια περάσματα

\\ ανάμεσα στις γραμμές \\ των τρένων \ που αναλυμένα

σε βαγόνια\\ παροπλισμένα\\ περιμένουν στον προαστιακό

σταθμό \ στο δάσος με τις Δάφνες \\ και μένεις μόνο με

το ξεθωριασμένο εισιτήριο στο χέρι να προσθέτεις τον

αύξοντα \\ μετά τα ψηφία του αθροίσματος \ και πάλι…

…μέχρι να συναχθείς αναγκαστικά στο αποτέλεσμα

που οφείλεις\ να δεις και να πιστέψεις\ πως όλα τα αλφάβητα

κι όλες οι αριθμητικές \ δεν λένε παρά μόνο εσένα

#

ένα γράμμα ήμουν \ ένα σημείο \ ένας μονοδιάστατος χώρος

-και δεν το λέω για δικαιολογία- μπορεί να το επιβεβαιώσει

οποιοδήποτε μαθηματικός πως -ένα σημείο δεν μπορεί παρά να

χωρέσει τον εαυτό του\ τα υπόλοιπα πρέπει να τα νιώσει\ πρέπει

να τα πιστέψει \ πρέπει να φανταστεί κόσμους παράλληλους

σύμπαντα μεθυσμένα \ κραυγές \ υπερπόντια ηχητικά

κύματα \ τη λαγνεία \ το πάθος \ τη βουλιμία \\ τις αμαρτίες \

τους επαγγελματίες της τάξης των εφαπλωματοποιών \ Όλα.

#

ένα γράμμα ήμουν \ πότε κόκκινο \ πότε μοβ \ σπάνια κίτρινο \

τα κάτω άκρα μου στο κενό \\ έρμαια στα σχόλια του κόσμου \\

στα τεντωμένα χέρια μου \ σήκωνα έναν ουρανό

και μια θάλασσα \ εξομολογήσεις \ έρωτες \ ρίμες \

τα βελάσματα καυλωμένων κατσικών\ ασπρόμαυρες αισθησιακές

φωτογραφίες και πολαρόιντ\\ στιγμών και στιγμάτων\\ το μέλλον

των μελλοθάνατων \ κι ένα παρελθόν γεμάτο νεκροφάνειες\

τέτοια…. \

η μέση μου άντεχε το βάρος με αόρατη ζώνη αρσιβαρίστα

\\ ποτισμένη στο αίμα απίθανου κενταύρου \

λίγο λίγο μούσκευε τα σπλάχνα μου \ πότιζε την καρδιά μου \

ανύποπτος στην τεμπελιά της ευφορίας μου καμάρωνα:

οικοδομικό εργαλείο σε αεικίνητο καταυλισμό

#

ένα γράμμα ήμουν \

τώρα

\\ ρέοντας στο ίδιο μου το πρόσωπο \\

δεν είμαι παρά

ένα δάΚρυ

—

παράλληλη ανάρτηση

 

υπό Της

του Οδυσσέα Ξένου

ιππότης \ της στρογγυλής κάμαρας \ της Βασίλισσάς \\ μου \\

ιππότης κι υπό Της \ απ’ τη μέρα που ακούμπησε το ξίφος στον ώμο μου \

δεν γύρισε να με κοιτάξει \ πριν το σηκώσει \ και το νιώσω

να κόβει σαν βούτυρο το λαιμό μου \

το κεφάλι στην πλάτη \\ μ’ ένα γκέλι στ’ αριστερό μου μάτι \\\ εύκολη

εξάρτυση \\\ κι ένα ποστ ιτ με οικόσημη σφραγίδα \\ οι αποστολές της χρονιάς \\

με το μισό κρασί στο ποτήρι \ το υπόλοιπο στις αμυγδαλιές του Φλεβάρη \\ να

ρέει στην πλάτη \\ άφησα τη γιορτή \

τον αθυρόστομο δράκο \\ που ξερνούσε φλόγες προστυχόλογα \\ είχα να ξεκάνω

Δε γλίτωσα παρά μόνο μ΄ εγκαύματα στα πόδια \ και στο στομάχι \ χαίνουσες πληγές \

το αίμα  να εξατμίζεται \\ να κολλάει στο στήθος \\ κάτω απ’ την πυρωμένη πανοπλία \

πορφυρό αεικίνητο του πόνου

&

τον λάγνο γερομάγο \ με το ελιξίριο της νεότητας στις κοίλες φέτες της ματαιότητας \

και το μαγικό ραβδί \\ τον Άντι \\ που κόβει τις πίτσες στα τέσσερα \\ πώς να αναιρέσεις

τα άμπρα κατάμπρα; \

Μικρές οι απώλειες \ ένα μπλαβό μάτι \ που δυσχεραίνει την οπίσθια όραση

&

τον σκοτεινό πρίγκιπα \ με το εξάχορδο τόξο \δεξιόστροφα \ και τη μεθυσμένη

πένα στα δάχτυλα του αριστερού χεριού \ που μάχεται τραγουδώντας

\\ τρελαίνοντας τα κορίτσια \\

που καβαλάει γερμανικά άλογα \ και με τριποδισμό επιτίθεται \

Πανωλεθρία \ ζωντανός νεκρός \μόνο το κεφάλι  γλίτωσε

απ’ τη μονομαχία \\ καθώς σε μια αποστροφή  έπεσε και κύλησε στα πρώτα χόρτα

της Άνοιξης \\ κι έπρεπε \\ με τη γλώσσα \\ να στήσω απ’ την αρχή \ μακάβριο παζλ

\ τα μέλη μου \σκορπισμένα τριγύρω \στα δυο μερόνυχτα που κράτησε η μάχη

\\ επαρκής αντικατάσταση της απορίας :

μόνο τον πούτσο μου δεν ξαναβρήκα

&

τον μεθυσμένο Σειληνό \ που μ’ έπιασε στον ύπνο \ και σε Ηράκλειες πλατείες

γεμάτες άθλια περιστέρια \ χαράματα \ ένας θεός ξέρει \τι πλήγματα

κατάφερε στο μουδιασμένο κορμί μου: δε θυμάμαι \

Έξυσε με πρόχειρα εργαλεία εκστρατείας το μυαλό μου

\\ φανάρι από λεμονόφλουδα πια το κρανίο μου \\

κι ό,τι θυμόμουν έμεινε ματωμένο να ξεραίνεται σ’ ένα παγκάκι \\ μάλλον -

αλλά ποτέ δε θα μάθω ποτέ δε θα θυμηθώ \ ποτέ δεν άκουσα

μια αλήθεια αληθινή \ ποτέ δεν ξανακοιμήθηκα ήρεμος \

\\ μόνο λόγια απ’ αυτά που λένε σε τέτοιες περιπτώσεις \\

να ανακλώνται εσαεί στο κούφιο κεφάλι μου

&

τις κομψές εκφορές ευνουχισμού \ τις υστερίες του αντιπερισπασμού \

τον θεό των ενσταντανέ \ τον γενικό προϋπολογισμό \ τα κοντράστ

του απόλυτου πάντα και του ποτέ \κι άλλα τέτοια \

δεν τα υπολογίζω \ ένας ιππότης \\ έστω ακέφαλος \\ δεν καταδέχεται

το υποδεκάμετρο στο τέλος της ημέρας

 

πια \ με έναν πόνο απ’ το στομάχι ως το στήθος \ με μαυρισμένο μάτι \ χωρίς

τα ίχνη της ανδρείας \ χωρίς μυαλό \/\ στην αυλή της Βασίλισσάς \\ μου \\

υπό της \ σε τιμητική αγρανάπαυση \ σακάτης σωστός \\ περίγελος περαστικών

σχολιαστών \ και μέχρι την επόμενη αποστολή \\  άθλιων άθλων πάλι; \ έχω

μπροστά μου τον χειρότερο αντίπαλο που συνάντησα ποτέ — >

ακίνητος \ με  φίμωτρο που ρίχνει παιγνιώδεις σκιές στα πράσινα δόντια μου

θα δακρύζω κρυφά \\ πίσω απ’ την πλάτη μου \\ θα τρέφομαι απ’ ό,τι ελεείται

η απλωμένη παλάμη μου \ θα κοιτάζω ξανά και ξανά το ηλιακό ρολόι στο

προαύλιο \ να περάσει ο χρόνος \

θα περιμένω την Βασίλισσά \\ μου \\ να επιστρέψει απ’ το ταξίδι της \

ροδοκόκκινη \ γελαστή \ με τις αποσκευές της γεμάτες σουβενίρ \\ ποτέ

δεν θα τα δω \\ κι ίσως \\ ίσως \\ ίσως να με θυμηθεί \\ αλλά ποτέ δεν

ξέρεις με τους γαλαζοαίματους…\

χαλάλι της όμως \

αν τύχει \\ κάποτε \\ να γίνεις ένα με τη θάλασσα \\ για όσο \\ και νιώσεις ιώδιο

να τρέχει στις φλέβες σου \ τότε μπορεί να με καταλάβεις \ αδερφέ μου

Κεραμεικός

του Οδυσσέα Ξένου

 

πάνω απ’ τα κεραμίδια της πόλης

το βλέμμα σου στο αρχαίο μνημείο

το δικό μου σε αρχαίες μνήμες

στα μάτια σου

ένα κομμάτι κρέας

του Οδυσσέα Ξένου

είμαι ένα κομμάτι κρέας \

σε μαρινάδα

ξύδι – λάδι – σκόρδο – δεντρολίβανο – αλάτι – πιπέρι

\ στο ψυγείο \ θα νοστιμίσω

\\ δε θα με χορταίνεις \\

στο φούρνο

τυλιγμένος σε φύλλα καπνού

δυο τρία ποτήρια ούζο στο ταψί

\\ θα ευωδιάζει η κουζίνα όπως εξατμίζεται\\

ψήνομαι σε χαμηλή φωτιά

¿?

είμαι ένα κομμάτι κρέας \ σκληρό

θα μαλακώσω \ πού θα πάει ~

με συντηρητικά ποτισμένος

ν’ αντέξω \ ως το τέλος

τα κρέατα δεν έχουν εξαρτήσεις

κάποτε έρρεε αίμα \ τώρα σε μαρινάδα

ξύδι – νικοτίνη – αλκοόλ – ψέματα – χάπια – ματαιώσεις

\\στο κόκκινο έλος\\ απαθής

περιμένω την επόμενη διαστροφή \ του σεφ

εκείνος ξέρει:

δεν είμαι παρά ένα κομμάτι κρέας

———————————————————————————————-

παράλληλη ανάρτηση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

Προς την Ακαδημία της Σουηδίας :

Δηλώνω ότι δεν προτίθεμαι να ασχοληθώ ποτέ ξανά με την ποίηση.

Αν οι κ.κ. της Ακαδημίας  δεν εκτιμήσουν αυτή την πρόθεση, ως

κορυφαία  προσφορά  στη  λογοτεχνία,  ανακοινώνοντας  εντός

24  ωρών την  υποψηφιότητά μου (ως μοναδικού υποψηφίου) για

το επόμενο Νόμπελ Λογοτεχνίας…

…θα επανέλθω σύντομα με νέα ποιήματα !!!