κομήτης
του Οδυσσέα Ξένου
και τώρα \στη δύση \λίγο πριν τη νύχτα μας\
ένας κομήτης \ περνάει ξυστά στον πλανήτη
και λάμπει ένα αλλόκοτο μεσημέρι \ το ξέρω.
*
πώς να τα βάλω με τους κομήτες; \ έτσι που
λάμπουν \ και σε τυφλώνουν \ στο Παρίσι
στα Σφακιά \ στη «Γιοκοχάμα….
*
….με μια ασημένια κάμα» χαράζω Χ \ στην
παλάμη \ κι αλείφω τα μάτια μου με φρέσκο
αίμα \\ να μη βλέπω \ παρά μόνο κόκκινο\\
*
κι αν η ουρά μου δεν λάμπει \\ νεράκι είναι
κι η άλλη\ μη νομίζεις \\ κυνηγώ τη δική μου
αλυχτώντας. Η ροή των απτών θα με πνίξει….
ΤΕΤΑΡΤΗ
του Οδυσσέα Ξένου
Τετάρτη \ κι όπως κάθε Τετάρτη
σε περιμένω \\παρέα με τις πουτάνες
της Μάγερ\Δε μιλάμε \τι να πούμε; \
σκέφτομαι τα δικά μου \ Ενώ
εσύ βουτάς \ σ’ απύθμενη θάλασσα
γυρεύοντας ναυαγούς μύθους \
που το ρεύμα \\ στη λεωφόρο
με τις χελώνες \\ταξιδεύει σε οχτάρια
στον 40ο παράλληλο \ νοτίως
του αφαλού σου \ στην Τασμανία
-ΔιςΔαιμόνα
είσαι εδώ;-
—————————->αντιποίηση αρχής ΙΙ
saltless sweet
του Οδυσσέα Ξένου
♪ η ξανθιά στην αφίσα με καρφώνει με τα μάτια σου
♪ στην τζαμαρία του cash & carry METRO με κόβεις
αναβάλλοντας το ράψιμο \ για όταν θα ‘χουμε λεφτά για ότρα*
♪ με προκαλείς απ’ την ταμπέλα ΙΚΤΕΟ – AUTOBYZIώΝ
κατεβαίνω την εθνική
άδειο το κάθισμά σου
απλά είσαι παντού
υστερόγραφο αίτημα: να κατεδαφιστεί \άμεσα \το σύμπλεγμα γεφυρών
στον κόμβο εθνικής και αττικής οδού \ Ζηλεύω
τ’ αυτοκίνητα που χαϊδεύουν τις καμπύλες σου
όλη την ώρα
-
*Σακοράφα έχουμε. Σοφία παίζεται….
πάρε
του Οδ.Ξένου
την αλήθεια μου
\αφτιασίδωτη \
ζω \ γράφω \
στην προσφέρω \
άκρατη
χωρίς αντίδωρο
Γόρδιο Σέλας
του Οδυσσέα Ξένου
τα ρύγχη των 7 στη φαρέτρα \
βελόνες της Μαγνησίας \
σταθερά προσανατολισμένες \
το μπλε στην αεικίνητη
κόγχη της μέρας \
και το κόκκινο παλλόμενο
στον καρπό \ που αιωρείται
\\ οριστικά κι αΩριστα \\
στα βήματα προς το μαζί
άτιτλο
Γκουανταλκιβίρ !
ερωτικός τρόπος 2
δε θυμάμαι τι έλεγε
θυμάμαι τι εννοούσε
αν δε σε πειράζει*
*εσένα ή την Ι.
Κόκκινη Επιτέλους Δευτέρα
του Οδυσσέα Ξένου
παράλληλες κορυφογραμμές στο έλεος του μεσημεριανού ήλιου συνθλίβονται στη ματαιότητα του αεί εφήμερου με hommes νότες genes στίχους graffiti στους τοίχους του παραμυθιού με τα πριγκιπόπουλα και τις οριεντάλ σταχτοπούτες σε βουστροφηδόν αφήγηση έτσι που να μην ξέρεις μερικές αράδες πιο κάτω τη σωστή φορά όπως εκείνη την τελευταία φορά που έκανες έρωτα αμέτρητες έντομες γενιές πίσω before my stunned eyes υποδοχείς μαστουρωμένων κυμάτων της τρικυμίας που προκάλεσε ένα αναίτιο μπουρίνι στα χειμαδιά μιας πυρηνικής σχάσης με αόριστο χρόνο ημίσειας ζωής των ραδιενεργών προϊόντων και αόριστο τον μέλλοντα πεπονιού με χοντρή φλούδα και βαθιές ρυτίδες -
- «αν ήταν να πεθάνω σήμερα» θα βόλευε μιας και θα υπήρχαν πέντε μέρες καιρός για ανύπαρκτες κληρονομικές διευθετήσεις κηδείες επικήδειους δάκρυα και ζεστά όχι δα πριν το Σαββατοκύριακο που θα μπορούσες να φορέσεις το ψάθινο και να εκδράμεις με τους φίλους τις φίλες τις φυλές του Ισραήλ με τα υπερμεγέθη φύλα αντιδιαμετρικά στην πατρίδα του Λευκού Ισμαήλ ο βερίγγειος καιρός θα είναι αίθριος «according to all sources» η ωκεάνια αύρα θα τραβάει βότκες λεμόνι μέχρις εξαντλήσεως των αποθεμάτων και των επιθεμάτων ξυλοκαΐνης στις εμπόλεμες ζώνες του ακήρυχτου Ιωάννη Πολέμη – ποτέ δε θα πειράξω τα ζώα τα καημένα-
3411
του Οδυσσέα Ξένου
νυχτερινή ανησυχία\
περίπτερη αναψηλάφηση\
\\της ζήλιας \\
στην πλατεία με τα καφενεία των γέρων \
που ρίζωσαν \ αναπτυσσόμενοι καθέτως \
με επιτάχυνση g \προς το κέντρο του καταρράκτη\
καμιά φορά ακούω τις προσκλήσεις τους
\\ κάποιες το σκέφτομαι \\ όμως απόψε….
-
…. ψάχνω \μόνο \
για ένα πακέτο συντροφιά \
με βραδυνό ένδυμα
σε μια πίστα για δύο \ μόνος μου: εγώ κι εσύ \
κάθε απόψε χορεύουμε με διάνους \ πυρρίχιους \
ως το ξημέρωμα \ και μέχρι το τέλος τούτων των ημερών
\\ που πλησιάζει \\ κι ας σπρώχνουμε τη σιφονιέρα
πίσω απ’ την πόρτα \\ πότε ο ένας και πότε ο άλλος \\
-
μπερδεύω λόγια \
με σκέψεις \ ζητώ
άλλα αντ’ άλλων \
χωρίς συνταγή \\ευτυχώς
ο φαρμακοτρίφτης \ αν
εξαιρέσω τη φυσική
του ηλιθιότητα \γνωρίζει
ανακλαστικά τι θέλω \
έστω κι αν με βλέπει
πρώτη φορά \ έτσι
με κόκκινα μάτια \ και πράσινες σαπουνόφουσκες
στα ξεχτένιστα μαλλιά μου \ το αριστερό μου χέρι
να τρέμει ελαφρώς στην αντίτιμη πρόταση \
το δεξί \\ με βρώμικα νύχια και το σημάδι
της βίδας εγκάρσιο\\ ν’ αρπάζει 3,5 ευρώ θόλο \
-
καληνύχτα μετά \\\\
επ-αίτειος
του Οδυσσέα Ξένου
τις δυο φορές που γεννήθηκα ήταν Σάββατο \ σαράντα χρόνια
ταξίδευε ο παλμός \ να συναντήσει ένα αντιφωτόνιο \\ big bang
ενός θηλυκού κόσμου\\
~
σήμερα η κόρη μας γίνεται 16 \ της πήρα ένα ζευγάρι κοκαλάκια
πασχαλίτσες\ η μια ζωντάνεψε κι έκανε τσουλήθρα στις μπούκλες
\\ ευωδιά από πεσμένα μήλα κι αγγέλους \\ η αύρα στο ημιτελές
πρόσωπό της ψιθυρίζει ‘ολόκληρο’ \ το έπος του Γιλγαμές \ σε
αφριΚαΝΙΚή διάλεκτο \
~
δεν ήσουν εδώ όταν σβήσαμε τα κεράκια \ με θολά μάτια και χάλια
στομάχι \ βομβάρδισες τα νεφρά σου \ ενσκήπτοντας στις ιστορίες
του Όθωνα
~
ας είναι. να μας ζήσει.
Καραμέλα Κανέλλας
του Οδυσσέα Ξένου
άλλο ένα τσιγάρο και φεύγω οριστικά \
για το μηδέν \ για την άλλη όχθη του δρόμου
με τις δάφνες και τα κλινοσκεπάσματα \
κουράστηκα από τα ζήτω \
τα ζήτα \ τα ήττα \ τα θύτα \
το Γιώτα \ το kappa \τη λάμδα θυέλλης \
το ΜΝ της χάιδως και το Ξί-σιμο του καράμπελα
όχι.
δεν πρόκειται για ένα ακόμα παραλήρημα \
δεν είναι καν ένας απονενοημένος γρίφος.
είναι μια καραμέλα κανέλλας που λιώνει στο στόμα \
είναι ένας δίσκος που παίζει Ρο στο πικάπ \
είναι μια Κυριακή πρωί
«ανέστια και αιωρούμενη» \
\\ παρθενογένεση μιας μέρας \ορφανής από νύχτα\\
είναι ένα κίτρινο καλαμάκι που στάζει νί-
κες σε άΜορφες μάχες επί χάρτου \
επί οθόνης \ επί 2 \ επί σημάτων δακτυλικών
ένθεν κι ένθεν.
~
Ασήμαντα τα λόγια \
όταν οι πράξεις \\ των Αποστόλων\\
περί άλλων τυρβάζουν
[πόσοι ήταν οι Απόστολοι αγάπη μου;]
αφήστε σχόλιο