ρομαντισμός

της Πέννυς Μηλιά

 

 

Ζω

για την στιγμή

που ο βοσκός

θα νιώσει

στο σκληρό πετσί του μονομιάς

όλη την ποίηση

απ’το «Κεφάλαιο» του Μαρξ

κι ο σπουδαγμένος στην Οξφόρδη

θα γονατίσει κλαίγοντας

μπροστά στη μεταφυσική

του εκδορέα Βαμβακάρη

Αίνιγμα

Μ’ ανοιξιάτικα μάτια στις ρώγες

κι ένα κοχύλι στ’ απόκρυφα χείλη

θηλάζω τις κόρες σου αίνιγμα.