στο βάρος των πραγμάτων

Να αγκίξω λίγο το βλέμμα σου, να δέσω στην αγκαλιά

Κι όταν ο μαγνήτης, μας ανηφορίσει τρίζοντας

Να σου πω ένα τραγούδι κλέφτικο

-χαρίζεται στο μηδέν-

by pandiony

μεταμοντέρνο

της pandiony

Το μεταμοντέρνο
πέθανε
άντε γαμήσου
πούστη Δία

ο εχθρός

της Pandiony

Μια υποχθόνια αγάπη και μίσος παρέα
του μολυβένιου στρατού και της χάρτινης πόλης
του μυαλού , του εαυτού , του μεγάλου μου εχθρού
που σαν βαδίζω μπροστα θα μου κόβει τη θέα .
…
Ο εαυτός μου είναι ο μεγάλος εχθρός μου .
Θάνατος στον εχθρό !
…
Μολυβένιε στρατέ σιγανά να σκοτώνεις
τον εχθρό εαυτό μου ,μεσ’ τη χάρτινη πόλη .
Μολυβένιε στρατέ σιγανά να σκοτώνεις
Σιγανά το μυαλό να λυτρώνεις .

—————————————————————

το χειρόγραφο:

κλικ για μεγέθυνση