κομήτης
του Οδυσσέα Ξένου
και τώρα \στη δύση \λίγο πριν τη νύχτα μας\
ένας κομήτης \ περνάει ξυστά στον πλανήτη
και λάμπει ένα αλλόκοτο μεσημέρι \ το ξέρω.
*
πώς να τα βάλω με τους κομήτες; \ έτσι που
λάμπουν \ και σε τυφλώνουν \ στο Παρίσι
στα Σφακιά \ στη «Γιοκοχάμα….
*
….με μια ασημένια κάμα» χαράζω Χ \ στην
παλάμη \ κι αλείφω τα μάτια μου με φρέσκο
αίμα \\ να μη βλέπω \ παρά μόνο κόκκινο\\
*
κι αν η ουρά μου δεν λάμπει \\ νεράκι είναι
κι η άλλη\ μη νομίζεις \\ κυνηγώ τη δική μου
αλυχτώντας. Η ροή των απτών θα με πνίξει….
ΤΕΤΑΡΤΗ
του Οδυσσέα Ξένου
Τετάρτη \ κι όπως κάθε Τετάρτη
σε περιμένω \\παρέα με τις πουτάνες
της Μάγερ\Δε μιλάμε \τι να πούμε; \
σκέφτομαι τα δικά μου \ Ενώ
εσύ βουτάς \ σ’ απύθμενη θάλασσα
γυρεύοντας ναυαγούς μύθους \
που το ρεύμα \\ στη λεωφόρο
με τις χελώνες \\ταξιδεύει σε οχτάρια
στον 40ο παράλληλο \ νοτίως
του αφαλού σου \ στην Τασμανία
-ΔιςΔαιμόνα
είσαι εδώ;-
—————————->αντιποίηση αρχής ΙΙ
saltless sweet
του Οδυσσέα Ξένου
♪ η ξανθιά στην αφίσα με καρφώνει με τα μάτια σου
♪ στην τζαμαρία του cash & carry METRO με κόβεις
αναβάλλοντας το ράψιμο \ για όταν θα ‘χουμε λεφτά για ότρα*
♪ με προκαλείς απ’ την ταμπέλα ΙΚΤΕΟ – AUTOBYZIώΝ
κατεβαίνω την εθνική
άδειο το κάθισμά σου
απλά είσαι παντού
υστερόγραφο αίτημα: να κατεδαφιστεί \άμεσα \το σύμπλεγμα γεφυρών
στον κόμβο εθνικής και αττικής οδού \ Ζηλεύω
τ’ αυτοκίνητα που χαϊδεύουν τις καμπύλες σου
όλη την ώρα
-
*Σακοράφα έχουμε. Σοφία παίζεται….
πάρε
του Οδ.Ξένου
την αλήθεια μου
\αφτιασίδωτη \
ζω \ γράφω \
στην προσφέρω \
άκρατη
χωρίς αντίδωρο
Γόρδιο Σέλας
του Οδυσσέα Ξένου
τα ρύγχη των 7 στη φαρέτρα \
βελόνες της Μαγνησίας \
σταθερά προσανατολισμένες \
το μπλε στην αεικίνητη
κόγχη της μέρας \
και το κόκκινο παλλόμενο
στον καρπό \ που αιωρείται
\\ οριστικά κι αΩριστα \\
στα βήματα προς το μαζί
άτιτλο
Γκουανταλκιβίρ !
ερωτικός τρόπος 2
δε θυμάμαι τι έλεγε
θυμάμαι τι εννοούσε
αν δε σε πειράζει*
*εσένα ή την Ι.
@ tilt ω !
μην περιμένεις απόψε σοφά πράγματα από μένα \ απόψε είναι η αντίστροφη επέτειος του θανάτου μου [δεν ξέρω πως είναι το αντίστροφο του ‘γενέθλια’] \ απόψε….ιηφιφειφδηηνψνψβδοιξβψβσηφψ και γενικώς αυτά !!!! το νερό στον ηλιακό δε ζεσταίνεται πια – ποιος χέστηκε – αλλά κατά τ’ άλλα \ καλά ! ε, να μην πολυλογώ αλλά το ΜΟΝΟ σίγουρο είναι πως θα πεθάνω \ παρόλο που το είχα σίγουρο πως όλοι οι άλλοι θα πεθάνετε αλλά τελικά αυτό που συνειδητοποιώ είναι ότι τελικά κι εγώ θα πεθάνω και σήμερα είναι το μιγαδικό μνημόσυνό μου ! καλώς . θα φάω απ’ τα κόλλυβά μου , ουίσκι και κόλλυβα <super> xo ! Έκαψα το λαιμό της Ιωάννας \ δε λέω ψέματα \ έχω πάψει να λέω ψέματα από πρώτη πρώτου του σωτηρίου κτλ. \ όντως τον έκαψα με το τσιγάρο μου \ δε λέω να το κόψω το γαμημένο\ αλλά \\ πες μου \\ έχω πιο πιστό σύντροφο; δεν απαντάς ε; \\ μην απαντάς. Έλεγα ότι έκαψα το λαιμό της Ιωάννας μου \ χωρίς να το θέλω \ πόνεσε το καημένο \ πόνεσα κι εγώ \\κι άλλο \\ αλλά ποιος χέστηκε; Κανείς \ μόνο το μικρό μου που πόνεσε με κάνει να κλαίω \ να! λέω ψέματα \ γαμώτο \ κι άλλα με κάνουν να κλαίω \ αλλά επιμένω: ποιος χέστηκε; \ ο δις \ χο ! \ η ισημερία που πέρασε \ πέρασε \ πέρασε ] πάει \ τώρα η μέρα ημέρα άρχισε να μεγαλώνει σαν το σκοτάδι που απλώνεται στα μάτια\ τώρα που το θυμήθηκα…. πόσον καιρόν έχω να φάω αυγά μάτια\ εγώ ειμί ωόν \\ κλούβιο\\ κλούβιο \ κλούβιο \ κατά τ’ άλλα; καλά \ καλά \ να ζήσετε να με θυμάστε\ λέμε και καμιά μαλακία για να περάσει η ώρα \ είπε ο λαγός. Θα παίξω τζόκερ μεθαύριο \ κάθε μεθαύριο ψάχνω την τύχη μου \ που έχασα σήμερα \ σήμερα είναι μια άλλη μέρα \ σιγά το νέο \ θα μου πεις\ σιγά τον νέον θα σου πιω\ απόψε \ το φεγγάρι \ ναι\ νια νια νια νιαρρρρρρρρρρρρρρρρρρ\ χο και ξανά χο! \ απόψε \ απόψε λέω να κάψω εκείνα τα ρημάδια τα μοσχολίβανα με άρωμα πορτοκάλι \ είναι νομίζω η κατάλληλη περίσταση.- τελεία και πάυλα ΑΕΚ κτλ…. πεθαίνω την ώρα που αστειεύεσαι με τη γ στο φμ…. \ δε βαριέσαι δεν πειράζει \ γεια σου ρε Μούτση με τα ωραία σου\ αυτά γι απόψε\ αύριο μη χάσετε το νέο επεισόδιο της σειράς που αγαπήσατε: «ο ξεφτίλας» \ σε χρόνο παρατατικό μέλλοντα . χο !
Στο Περίπτερο….
-Καπνίζετε; με ρώτησε η κοπέλα της διαφημιστικής τσιγάρων.
Εγώ όμως άκουσα «Καπνίζεται;»
Επιστράτευσα την ψυχραιμία και την αριστοκρατική αγωγή μου
και με όση ευγένεια μου επέτρεπε η αγενής ερώτησή της, απάντησα:
-Αναλόγως, αν τον βάλετε στο στόμα….
—
Rene Magritte
Κόκκινη Επιτέλους Δευτέρα
του Οδυσσέα Ξένου
παράλληλες κορυφογραμμές στο έλεος του μεσημεριανού ήλιου συνθλίβονται στη ματαιότητα του αεί εφήμερου με hommes νότες genes στίχους graffiti στους τοίχους του παραμυθιού με τα πριγκιπόπουλα και τις οριεντάλ σταχτοπούτες σε βουστροφηδόν αφήγηση έτσι που να μην ξέρεις μερικές αράδες πιο κάτω τη σωστή φορά όπως εκείνη την τελευταία φορά που έκανες έρωτα αμέτρητες έντομες γενιές πίσω before my stunned eyes υποδοχείς μαστουρωμένων κυμάτων της τρικυμίας που προκάλεσε ένα αναίτιο μπουρίνι στα χειμαδιά μιας πυρηνικής σχάσης με αόριστο χρόνο ημίσειας ζωής των ραδιενεργών προϊόντων και αόριστο τον μέλλοντα πεπονιού με χοντρή φλούδα και βαθιές ρυτίδες -
- «αν ήταν να πεθάνω σήμερα» θα βόλευε μιας και θα υπήρχαν πέντε μέρες καιρός για ανύπαρκτες κληρονομικές διευθετήσεις κηδείες επικήδειους δάκρυα και ζεστά όχι δα πριν το Σαββατοκύριακο που θα μπορούσες να φορέσεις το ψάθινο και να εκδράμεις με τους φίλους τις φίλες τις φυλές του Ισραήλ με τα υπερμεγέθη φύλα αντιδιαμετρικά στην πατρίδα του Λευκού Ισμαήλ ο βερίγγειος καιρός θα είναι αίθριος «according to all sources» η ωκεάνια αύρα θα τραβάει βότκες λεμόνι μέχρις εξαντλήσεως των αποθεμάτων και των επιθεμάτων ξυλοκαΐνης στις εμπόλεμες ζώνες του ακήρυχτου Ιωάννη Πολέμη – ποτέ δε θα πειράξω τα ζώα τα καημένα-
αφήστε σχόλιο