spur-μα \ δυο ακατάλληλες παραλλαγές στο ίδιο θέμα

1.

ποτίζει τις λιγούστρες

με σπέρμα του Πήγασου.

η συγκομιδή :

ποιητικές κοτσάνες

~

2.

χύνει καυτό το σπέρμα

στις παγοκυψέλες.

η σούμα:

φωτιά και πάγος

κυριολεξία

του Ο.Ξ

αυτό το δίδυμο

γαμάει και δέρνει

…

αυτή γαμάει \άλλους 

κι αυτός τη δέρνει

Δυόσμος τουλάχιστον

του Οδ.Ξένου

δυο μυρωδιές ανιχνεύω

στο κορμί σου

τη μία τη γνωρίζω

απ’ την κοιλιά της μάνας μου

…

η άλλη τίνος είναι

μωρό μου; 

Λευκαντί Ι & ΙΙ

του Οδ. Ξένου

1.

η απλώστρα σου

έχει σχήμα Ξ

…

για να πίνεις

λεμονάδα ΛΟΥΞ

-

2.

Δεν είναι ξινά

όλα τα σπέρματα

ποιητά μου (κυρ-Κ.)

Ειν’ η αντίδραση

με το σάλιο της

όξινη. Απλώς.

απόρριψη

του Ο.Ξένου

μετά το γεύμα \

το ξέρεις \κοιμάμαι

κάθε Σεπτέμβριο \

πλέον \ φοβάμαι

πως τα χελιδόνια

θα ξεχειμωνιάσουν

στον κήπο με τη μηλιά \

και τη δάφνη

#

γαμημένα πουλιά

\\κωλοπούλια\\

τη σφεντόνα οπλίζω\

με πούλια

απ’ το τάβλι \

που έτσι κι αλλιώς

έχω χάσει τα ζάρια \

ψέματα:

τα πέταξα \

μαζί με τα κουτιά

των ληγμένων

χημικών

η παρέα στη σοφίτα*

του Οδυσσέα Ξένου

ο Όσκαρ φτιάχνει τον λαιμοδέτη \

χαζεύοντας το είδωλό του στον καθρέφτη \

ο Γιούρι επιζωγραφίζει 2 Q \ με πενάκι \

στο πορτραίτο \

κι εγώ

\\ ο μόνος που μπορεί\ για πόσο ακόμα;\

να ρίχνει ζαριές στην κουβέρτα \\

σχηματίζω τρίγωνα\ υποθέτοντας ευθείες \

 

~

 

στο τραπέζι \ ένα μπουκάλι τσέρι \ μια βότκα

και μια καράφα ούζο \ διαθλούν το φως \

απ’ τα μάτια  του Όσκαρ \ τα φλας του Γιούρι\

κι απ’ τα σπίρτα που ανάβω \\το ένα τσιγάρο

μετά το άλλο \\ φτιάχνοντας κοκτέιλ

από νικοτίνη και θειάφι στον αέρα της σοφίτας

\\ ο Γιούρι δεν καπνίζει \δεν προλαβαίνει\

κι ο Όσκαρ έχει μονίμως ένα σβηστό πούρο

να αναδύεται από την τσέπη στο στήθος\\

 

~

μαζευόμαστε \ πού και πού

\\ χρόνος \κοινός \δεν υπάρχει\

μόνο τούτο το πατάρι\\

κι ο ένας απαγγέλλει \ στίχους για εκείνη που δεν υπήρξε\

ο άλλος ρετουσάρει τα αβρά \ κι εγώ την αγαπώ

ως να ‘ταν αιώνια \

~

 * σοφιτείες 

7\8\2011 

ο Has-O-Sfen και τα κορίτσια (παραδοσιακό της Ουαλίας)

Για σήμα του κατατεθέν

έχει ένα σοφό ρηθέν

«άλλοι των θέλουν κι άλλοι δεν:

τον Has-O-Sfen, τον Has-O-Sfen»

 ♥

τα χείλια του λογάκια λεν

που τα κορίτσια, μ’ αυτά, κλαιν

και ασφαλώς γιου αντερστέν

το σύστημα του Has-O-Sfen:

  ♥

«είναι κι ο δε, είναι κι ο μεν

είναι και γέρος και πουλέν

είναι Χριστός είναι και Ζεν

είναι ό,τι θες ο Has-O-Sfen

  ♥

στη Γαλατία πουλάει ντολμέν

στη Χιροσίμα στρίβει γιεν

και στη Σαγκάη μοιράζει Γουάν

ο Has-O-Sfen,  ο Δον Ζουάν»

  ♥

ίσο: και τα κορίτσια…

  ♥

με το μυαλό απολεσθέν

απ’ τα περιπαθή ρεφρέν

βγάζουν κυλόττες και σουτιέν

για να δοθούν στο Has-O-Sfen

  ♥

αυτά. και έτερον ουδέν.

___________________

υγ.

ή μάλλον, έχω άλλο εν :

«την κάνει τη δουλειά τρε μπιεν»

έτσι είπε το ανακοινωθέν

μια νύχτα δίπλα στη μαρέν

…

συγχαρητήρια Has-O-Sfen

στοργικά, Ο.Ξεν.

άτιτλο σενάριο

του Οδυσσέα Ξένου

τα υπολείμματα της καύσης \ ενός

ορφανού απογεύματος\\ Μάης του 11\\

απ’ τα μάτια ως τους λοβούς της μνήμης

που κρύβεται \πίσω από ζαρζαβατικά

και παρέες αυτιστικής αίρεσης

στα πρόθυρα του θυμού\

-cut-

κατεβάζω το παντελόνι \ και κολλάω

στον κώλο σου βρίζοντας \

ξερνάω μίσος στην πλάτη σου \ και

τη ραίνω πάθη\ οξέα \ αγωνίες \

σ’ αγαπώ \ τόσο που θα μπορούσα

να σε σκοτώσω \ την ίδια στιγμή \

σε χτυπώ κι αφουγκράζομαι τον

αντίλαλο στα αγγεία \ χιλιόμετρα

μακριά

-cut-

Αδιάφορες παρακλήσεις \ στο αρχείο

\\ το μετρό δε σταματάει πια σ’ αυτή τη στάση\\

κι οι περιττοί αριθμοί στο καρνέ \

παρεισφρέουν στην αρτιότητα

του αν και του εφόσον

[απ’ το θόλο του τώρα \ ένας Ιανός Ιησούς

μου κάνει κωλοδάχτυλο :  δε θα νιφτώ \

όχι για χάρη του \ ούτε θα χαραμίσω ακίδα\

ίσως μόνο\ με γαλλικό ξύλο να γίνει η δουλειά]

-cut-

στον Άνω Νείλο \ η μόνιμη κατοικία μας \

στον Άγιο Ποταμό….

η μπαλάντα του Ντυλαν Τομας

Ποίηση : Χαριτίνη Ξύδη

Μουσική κι ερμηνεία : Δημοσθένης Μιχαλακόπουλος

…έλα πάρε !

του Οδυσσέα Ξένου

στη λαϊκή αγορά

ξεδιάλεξες \\μία-μία\\

πιπεριές κέρατο\ Κρήτης

….

-Άντε γαμήσου αγάπη μου!

—-

μη χάσετε στο επόμενο:

Τα ακτινίδια κι οι μπάμιες

με χαζεύουν \\απ’ τον απέναντι πάγκο\\

έτσι όπως μ’ έχεις φορτώσει

σακούλες….

                        [….στα μάτια]